Zawyżone wymagania w zakresie bezpieczeństwa komunikacji i pracochłonności usługi, wynikające z gwałtownego wzrostu motoryzacji, nie mogą być zaspokojone tradycyjnymi metodami kontroli. Dawne metody – oparte niemal wyłącznie na obserwacji – nadają się jedynie do wykrywania większych usterek. Drobniejsze usterki -zapłonu, mniejsze, choć już szkodliwe, niewyważenia kł, błędy ustawienia mechanizmu jezdnego rzędu jednego – dwóch stopni, względnie rozbieżności sił hamowania na kołach – były tak samo niemożliwe do wykrycia bez zastosowania odpowiednich przyrządów pomiarowych i urządzeń, jak na przykład usterki układu kierowniczego, spowodowane zużyciem lub częściową utratą mocy silnika.
Należy tu jeszcze wspomnieć o innym mankamencie dawnych metod wykrywania usterek, jakim była w niektórych przypadkach konieczność dokonania demontażu części konstrukcyjnych, co zwykle powodowało ich znaczne uszkodzenie. Niekiedy bez przesady można było stwierdzić, że demontaż powodował szkody większe od tych, jakie występowałyby w przypadku nieusuwania usterek.
Negatywne skutki demontażu były widoczne zwłaszcza wtedy, gdy w przypadku badania przeprowadzanego z chwilą uzyskania określonego przebiegu wymontowywano również nieuszkodzone części konstrukcyjne (np. zdejmowano głowicę) powodując ich uszkodzenie.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone.